Historia hotelarstwa

Historia hotelarstwa sięga czasów bardzo odległych. Już w XXX-XV wieku p.n.e. powstały pierwsze gospody dla karawan kupieckich, tzw. karawanseraje. Takie gospody budowane były w odległości jednego dnia drogi. Karawanseraje miały pomieszczenia przeznaczone dla podróżnych, nisze chroniące przed słońcem, a także magazyn służący do przechowania towarów. Zapewniały one bezpieczeństwo oraz wodę.

W Starożytnej Grecji budowano domy zajezdne znajdujące się w miejscach kultu religijnego, tzw. pandokia. Takie domy zajezdne oferowały usługi żywieniowe oraz noclegowe. Najczęściej stawiano je w miejscowościach o właściwościach leczniczych. Od VI wieku p.n.e. w Grecji budowano także stoa. Były to miejsca handlu, ale służyły również do odpoczynku lub wykonywania zadań administracyjnych. Podstawowym ich przeznaczeniem było zapewnienie osłony przed deszczem oraz żarem słonecznym.

W Starożytnym Rzymie wzdłuż dróg powstawały utrzymywane przez państwo gospody i zajazdy, tzw. mansiones (na dłuższe pobytu) oraz stationes (na krótsze pobyty), zwane stacjami pocztowymi. Z takich zajazdów korzystać mogły tylko osoby, które posiadały „diploma” lub „trattoria” – były to karty uprawniające do pobytu. To właśnie w starożytnym Rzymie w Kodeksie Hammurabiego w XVII wieku p.n.e. znalazły się pierwsze przepisy mówiące o odpowiedzialności zakładów gościnnych za rzeczy wniesione przez Gości i obowiązku oznakowania zakładu tablicą i nazwą.

W 325 roku Sobór w Nicei podjął decyzję, aby w miastach powstawały gospody dla podróżujących, tzw. xenodochium.

Karol Wielki w VIII wieku nałożył na klasztory oraz kościoły obowiązek gościnności. Nakazał im, aby prowadzili hospicja – musieli udzielać pielgrzymom oraz podróżnym nieodpłatnie noclegi, wyżywienie, kąpiele, a także opiekę lekarską. Pierwsze hospicja powstały na przełęczy Septimor w 822 roku oraz przełęczy Świętego Bernarda w 850 roku. To właśnie Szwajcaria do dziś uważana jest za kolebkę europejskiego hotelarstwa.

W XI i XII wieku w związku z wyprawami do Ziemi Świętej powstawały gospody, a także hospicja rycerskie. W 1254 roku król Ludwik IX wydał akt prawny, który regulował prowadzenie gospód i zajazdów.

W XIII-XV wieku w Europie zaczęły powstawać przy placach targowych gospody dla kupców. W Niemczech w 1266 roku prawko magdeburskie określiło obowiązki właścicieli gospód. W 1317 roku we Włoszech, a dokładniej w Wenecji funkcjonowało 16 zajazdów o różnych standardach, były to: zajazdy dla elit – le case, dla mniej zamożnych – le hostarie, a także dla uboższych – le caneve i taverne.

W związku z rozwojem handlu oraz podbojami kolonialnymi między XV a XVII wiekiem w Europie zaczęły powstawać obiekty noclegowe w miastach portowych, takich jak np.: Kadyks, Barcelona, Londyn, Sewilla, Bristol, Amsterdam, Bordeaux oraz w innych. W okresie tym powstały także tzw. stacje pocztowe. Były to miejsca, które były jednocześnie gospodami i zajazdami.

W 1792 roku we Francji w wyniku rewolucji rezydencje szlacheckie zostały przekształcone w hotele. Natomiast w XVIII wieku w amerykańskich miasteczkach powstały salony – odpowiedniki europejskich gospód.

Pierwszy hotel w Nowym Jorku powstał w 1794 roku. W XIX wieku we Francji powstały pierwsze specjalnie budowane hotele. Termont to pierwszy hotel na miarę dzisiejszych czasów, który powstał w Bostonie. Posiadał on 170 pokoi 1-2-osobowych z WC. W restauracji pojawiły się karty menu. Znajdowały się także stanowiska recepcjonistów, bagażowych oraz posłańców.

Thomas Cook w 1841 roku w Anglii otworzył pierwsze biuro podróży. W XIX wieku w Europie zaczęło rozwijać się hotelarstwo elitarne. Powstawały eleganckie hotele typu rezydencjonalnego. Można do nich zaliczyć np. hotele Ritz w Paryżu i Madrycie, Savoy w Londynie oraz Astorię w Sankt Petersburgu. Powstały także liczne hotele dworcowe zwane terminus, w związku z rozwojem kolei żelaznych.


W 1907 roku M. Statler – amerykański przedsiębiorca – założył towarzystwo zajmujące się budowlą hoteli. Powstał hotel Buffalo Statler – fakt ten uważany jest powszechnie za początek systemów hotelowych, czyli przedsiębiorstw skupiających więcej niż jeden obiekt.

Sheraton oraz Hilton to łańcuchy hotelowe, które powstały w 1940 roku w Stanach Zjednoczonych. Natomiast w 1952 roku także w USA powstał system hotelowy Holiday Inn. W drugiej połowie XX wieku oraz w pierwszej XXI nastąpił gwałtowny rozwój usług hotelarskich w bardzo różnych formach i o zróżnicowanym standardzie.

Category: Trochę o turystyce

Tags:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *